تنم را بیش از پیش دوست دارم،

           چرا که دفتریست از خاطرات ِ تو

به خطی که تنها من و تو

نوشتن ِ آن را می دانستیم

و تنها من،

         خواندن آن را....

می دانی!

همه چیز را از روز نخست

                          پاکیزه نگاه داشته ام،

حتی گریه هم نکرده ام!

چراکه ترسیده ام اشک هایم،

             همه چیز را بر زمین بریزند

                                            و زیباییت را،

از حافظه سست ِ چشمانم، پاک کنند...

 

 

 

/ 2 نظر / 4 بازدید
نسیم

سلام پانته آ جان شعرت واقعا قشنگ بود من که خوشم اومد به منم سر بزن آرزومند برآورده شدن آرزوهای سبزت

حامد

سلام رسیدن به خیر :) ایشالا که خوب باشین.